موسیقی

با حضور فرهاد فخرالدینی، هوشنگ کامکار، علی‌اکبر شکارچی و بسیاری از بزرگان و ستاره های هنر پنجمین جشن سالانه موسیقی ما برگزار شد / شبی که «ابراهیم قنبری مهر» احساس زندگی کرد و پسر برای پدر (ایرج) خواند

موسیقی ما - شب گذشته پنجمین جشن سالانه موسیقی ما با شعار «جشن همدلی اهالی موسیقی ایران» در حالی برگزیدگان خود در دو بخش کارشناسی و مردمی را شناخت که از دو استادِ بزرگ موسیقی ایران «ابراهیم قنبر‌مهر» و «حسین خواجه‌امیری» تجلیل کرد و «محمد صالح‌علا» و «پری زنگنه» نیز جایزه‌ی ویژه‌ی پنجمین جشن را دریافت کردند. شب گذشته شعارِ همدلی محقق شد و بسیاری از اهالی موسیقی از جمله استادان فرهاد فخرالدینی، هوشنگ کامکار، علی‌اکبر شکارچی، محمدرضا درویشی، نادر مشایخی، ارشد طهماسبی، فریبرز لاچینی، پروین بهمنی، هنگامه اخوان، به همراه هنرمندان سرشناسی چون علیرضا قربانی، همایون شجریان و محمد اصفهانی و بسیاری از فعالانِ دیگر حضور داشتند.

در ابتدای این مراسم که با قرائت قرآن کریم و سرود ملی جمهوری اسلامی ایران همراه بود، نماهنگِ پنحمین جشن سالانه موسیقی ما با پخش قطعه‌ای از موسیقی فیلم سینمایی «دلشدگان» ساخته مرحوم علی حاتمی و آهنگسازی حسین علیزاده به‌صورت رسمی آغاز شد و پس از آن «فرزاد حسنی»‌ اجرای مراسم را برعهده گرفت. پخش کلیپی از چهار دوره برگزاری جشن سالانه «موسیقی ما» و یادبود درگذشتگان حوزه موسیقی کشور بخش بعدی این مراسم را تشکیل می‌داد....

پس از این بخش نوبت به بخش اول اهدای جوایز این جشن رسید که به معرفی «آلبوم برگزیده سنتی و دستگاهی بی‌کلام» از نگاه کارشناسان اختصاص داشت؛ نامزدان این بخش را «حسین پاکدل» و «عاطفه رضوی» در قالب یک ویدیو بیان کردند و محمدرضا درویشی، نادر مشایخی هنگامه اخوان، قطب الدین صادقی جوایز این بخش را اهدا کردند.

در این بخش تندیس طلایی آلبوم برگزیده سنتی و دستگاهی بی‌کلام به آلبوم «آثار درویش خان» به هنرمندی ارشد طهماسبی و داریوش زرگری به تهیه‌کنندگی موسسه فرهنگی هنری ماهور تعلق گرفت. در بخش کارشناسی «آلبوم برگزیده موسیقی سنتی و دستگاهی باکلام» نیز که اسامی نامزدهای آن توسط فاطمه معتمدآریا خوانده شد، آلبوم «حالا چرا» با هنرمندی مجید درخشانی و ناصر مسعودی و تهیه‌کنندگی شرکت «پرده هنر موسیقی» تندیس طلایی را دریافت کرد.

مجید درخشانی بعد از دریافت جایزه خود گفت: «این جایزه به استاد مسعودی تعلق دارد. او بزرگ ماست و من برای این آلبوم هیچ کاری نکردم به همین جهت جایزه این آلبوم را با افتخار به استاد مسعودی تقدیم می‌کنم.»

در بخش کارشناسی «آهنگساز برگزیده موسیقی سنتی، معاصر و ارکسترال ایرانی» که اسامی نامزدهای آن توسط سحر دولتشاهی خوانده شد هم تندیس طلایی جشن به «فردین خلعتبری» اهدا شد.

فردین خلعتبری پس از دریافت جایزه خود گفت: «از دریافت این جایزه بسیار خوشحالم نه به خاطر اینکه این جایزه را دریافت کرده‌ام که به خاطر آنکه بخش خصوصی این رویداد را برگزار کرده است.»

در بخش کارشناسی «آلبوم برگزیده موسیقی دراماتیک»، که اسامی نامزدهای آن توسط دکتر علی رفیعی قرائت شد اثر «غم‌نومه فریدون» به آهنگسازی حسین علیزاده به تهیه‌کنندگی پیمان قدیمی تندیس طلایی جشنواره را دریافت کرد.

پیمان قدیمی بعد از دریافت این تندیس بیان کرد: «سپاسگزار مهر استاد علیزاده هستم که موجب شد این کار اثری گوش‌نواز باشد.»‌

در بخش کارشناسی «آلبوم برگزیده موسیقی پاپ-راک» که اسامی نامزدهای آن توسط مهراب قاسم‌خانی و شقایق دهقان خوانده شد، تندیس طلایی جشن به آلبوم «مرگ خاموش» با هنرمندی فرشید اعرابی و تهیه‌کنندگی موسسه «نو خسروانی باربد» اهدا شد.

فرشید اعرابی بعد از دریافت جایزه خود اظهار کرد: «من این تندیس را به همه بچه‌های گروه به ویژه نیما نواپور تقدیم می‌کنم.»

در بخش مردمی «بهترین آلبوم پاپ-راک» هم تندیس طلایی جشن به آلبوم «درهم» به خوانندگی رضا یزدانی به تهیه‌کنندگی علی اوجی اهدا شد.

رضا یزدانی بعد از دریافت تندیس خود ضمن قدرانی از مجموعه «موسیقی ما» توضیح داد: آلبوم «درهم» آلبوم دهم من بود و خیلی خوشحالم که در بیست سالگی فعالیتم سومین جایزه خود را از مجموعه موسیقی ما به انتخاب مردم گرفتم.

پس از اهدای بخش اول جوایز نوبت به مراسم قدردانی از استاد «ابراهیم قنبری‌مهر» سازنده و نوازنده شناخته شده موسیقی کشورمان رسید که در این بخش یک ویدئو با صحبت‌هایی از ابراهیم قنبری مهر، فرهاد فخرالدینی، ارشد طهماسبی، علی‌اکبر شکارچی و هوشنگ کامکار برای مخاطبان پخش شد.

پس از پخش این ویدئو در حضور فرهاد فخرالدینی، علی‌اکبر شکارچی، هوشنگ کامکار و فخری ملک‌پور از یک عمر فعالیت هنری استاد ابراهیم قنبری‌مهر قدردانی به عمل آمد. استاد ابراهیم قنبری‌مهر ضمن قدردانی از برگزاری این مراسم توضیح داد: «واقعاً احساس زندگی می‌کنم و خیلی خوشحالم که خدمات من در طول عمرم این چنین مورد تجلیل قرار گرفته و امیدوارم این تقدیر و تشکرها همواره برای هنرمندان پیشکسوت ادامه داشته باشد.»

قدردانی از «پری زنگنه» موسیقیدان و پژوهشگر بخش بعدی این مراسم بود. پری زنگنه پس از دریافت تندیس خود عنوان کرد: «این تندیس را به همه کودکان موسیقی در کوچه بازارهای کشورمان به ویژه آن‌هایی که نابینا هستند تقدیم می‌کنم. این جایزه از طرف من به کودکان دلسوخته و روسوخته ایران تقدیم می‌شود که از صمیم قلب دوستشان دارم.»

فریبرز لاچینی هم با قدردانی از مقام هنری پری زنگنه گفت: «برای من افتخاری بود که در جمع‌آوری لالایی‌ها با بانو پری زنگنه همراه بودم.»

پس از آیین قدردانی دو هنرمند پیشکسوت موسیقی کشورمان در حضور محمدجواد ضرابیان، حمیدرضا نوربخش، ارشد تهماسبی، افلیا پرتو و پروین بهمنی جوایز بخش «آلبوم برگزیده موسیقی معاصر و ارکسترال ایرانی» در بخش کارشناسی اهدا شد.

در این بخش که اسامی نامزدهای آن توسط سحر دولتشاهی خوانده شد، آلبوم «امشب کنار غزل‌های من بخوان» با هنرمندی فردین خلعتبری، همایون شجریان و مرحوم افشین یداللهی تندیس طلایی را دریافت کرد. فردین خلعتبری پس از دریافت این تندیس گفت: در اینجا فقط باید بگویم «افشین یداللهی». همایون شجریان هم بیان کرد: «این آلبوم را به واقع مدیون شعرهای افشین یداللهی هستیم.»

در بخش «بهترین آهنگساز تلفیقی و تجربی» در بخش کارشناسی که اسامی نامزدهای آن توسط پانته‌آ بهرام خوانده شد، «میلاد درخشانی» برای آلبوم‌های «حرف بزن» و «نقطه پرگار» تندیس طلایی را دریافت کرد.

میلاد درخشانی هم بعد از دریافت جایزه خود از مجموعه موسیقی ما برای برگزاری جشن سالانه موسیقی قدردانی کرد.

در بخش مردمی «قطعه برگزیده موسیقی سنتی، معاصر و ارکسترال ایرانی» که اسامی نامزدهای آن توسط حسین پاکدل و عاطفه رضوی قرائت شد، تندیس طلایی جشن به قطعه «چهار راه استانبول» با هنرمندی علیرضا قربانی، سامان صمیمی، مسعود کلانتری و غلامرضا صادقی تعلق گرفت.

علیرضا قربانی پس از دریافت تندیس گفت: «دلم می‌خواست بگویم آنچه در این جشن برای من مهم است همت و غیرت دوستانی است که این جشن را با همه سختی‌ها و مشکلات برگزار می‌کنند. این نشانه همدلی است که با شرایط سخت جامعه امروز واقعا کار ارزشمندی را انجام می‌دهند.»

در بخش کارشناسی «آلبوم برگزیده موسیقی پاپ» که اسامی نامزدهای آن توسط مهراب قاسم‌خانی و شقایق دهقان خوانده شد، آلبوم «جز عشق نمی‌خواهم» به خوانندگی «علیرضا عصار» و تهیه‌کنندگی موسسه «آوای هنر» به عنوان ناشر اهدا شد. اما در بخش مردمی آلبوم برگزیده موسیقی پاپ که اسامی نامزدهای این بخش به‌صورت زنده توسط فرزاد حسنی خوانده شد، آلبوم «شانزه‌لیزه» به خوانندگی «فرزاد فرزین» و تهیه‌کنندگی موسسه «آوای دوران» تندیس را دریافت کرد.

فرزاد فرزین بعد از دریافت تندیس خود بیان کرد: «خیلی از مردم خوبی که بابت این آلبوم رای دادند تشکر می‌کنم و خوشحالم این جایزه را از کسانی که برای آن‌ها کار می‌کنم دریافت کردم. من از روزبه بمانی هم قدردانی می‌کنم که در این آلبوم همراه با سایر گروه اجرایی همراه من بودند.»

در بخش «آلبوم برگزیده موسیقی نواحی، مقامی و آیینی» که اسامی نامزدهای آن توسط فرزاد حسنی قرائت شد هم آلبوم «نوایی- آن‌دگر ۲» با هنرمندی مرتضی یگانه، مجید یگانه و زنده‌یاد غلامعلی پورعطایی تندیس طلایی را دریافت کرد.

دست اندرکاران آلبوم پس از دریافت این جایزه ضمن قدردانی از انتخاب این آلبوم یاد و خاطره استاد پورعطایی را گرامی داشتند.

محمدرضا درویشی نیز پس از اعلام جوایز این بخش به سمت فرزاد حسنی رفت و به وی گفت که در اهدای جوایز این بخش اشتباهی صورت گرفته زیرا موسیقی اقوام ایران دارای تنوع فراوانی است که نمی‌تواند در یک قالب مورد قضاوت قرار گیرد.

قدردانی از حسین خواجه امیری (ایرج) بخش بعدی مراسم بود که در این بخش در ابتدا یک مصاحبه تصویری از حسین خواجه‌امیری پخش و پس از آن نیز در حضور محمد اصفهانی، علیرضا قربانی، محمد علی شیرازی، تهمینه میلانی و اصغر همت مراسم قدردانی به عمل آمد.

حسین خواجه‌ امیری با تشکر از برگزاری این مراسم گفت: «من از مردم عزیز ایران بسیار تشکر می‌کنم که می‌دانم من را خیلی دوست دارند. واقعا از خوشحالی نمی‌دانم چه بگویم اما به هر ترتیب از همه شما عزیز به جهت برگزاری این برنامه تشکر می‌کنم.»‌

پس از برگزاری این بخش فرزاد حسنی از حسین خواجه ‌امیری خواست تا روی صحنه بماند. وی پس از اینکه عوامل اجرایی برنامه یک صندلی را روی صحنه آوردند تا حسین خواجه امیری روی آن بنشیند از احسان خواجه امیری فرزندش خواست که روی صحنه بیاید. احسان خواجه امیری در قدردانی از مقام هنری پدرش اظهار کرد: «امشب همه استادان زندگی من در سالن هستند. صحبت کردن از استاد ایرج بسیار مشکل است. وقتی من می‌خواستم خوانندگی را آغاز کنم با قله‌ای از آواز اصیل ایرانی مواجه شدم که فکر می‌کتم جایگزینی ندارد. استاد ایرج، من به شما افتخار می‌کنم و شما بهترین پدر دنیایی.»

حسین خواجه امیری هم با لحنی طنز گونه در پاسخ گفت: «تو هم پسر خوبی هستی. تو خیلی آوازه‌خوان خوبی هستی اما نمی‌دانم چرا رفتی سراغ موسیقی پاپ؟!»

احسان خواجه امیری هم که بر اساس هماهنگی‌های قبلی قرار بود برنامه‌ای را همراه پدرش اجرا کند، با لحنی طنز توضیح داد: واقعاً نمی‌دانستم قرار است در این شرایط با پدر بخوانم. البته عصای پدر هم هست و اگر من اشتباه کنم معلوم نیست چه پیش خواهد آمد!

پس از صحبت‌های این دو هنرمند بود که ارکستری مشتمل بر چند هنرمند نوازنده قطعاتی را به آهنگسازی فریدون خشنود اجرا کرد.

پس از پایان اجرای این بخش فرزاد حسنی از احسان خواجه امیری خواست نام گروهش را نیز عنوان کند که خواجه امیری با حالتی خندان گفت: «این روزها اسم‌های خارجی زیاد شده اما اگر بخواهیم اسم گروهمان را اعلام کنیم می‌گویم اسم گروه ما «احسان خواجه امیری باند» است!»

قدردانی از محمد صالح اعلا بخش بعدی مراسم بود که در این بخش محمد سعید شریفیان، محمد علی بهمنی، علیرضا میرعلینقی، تهمورس پورناظری و سیدعباس سجادی تندیس پنجمین جشن سالانه موسیقی ما را به وی اهدا کردند.

محمد صالح علا نیز پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «از استاد قنبری‌مهر عزیز که در این فرصت عزیز معلمی کردند خیلی ممنونم و یاد می‌کنم از عزیزانی که ناز هستند. همچنین از یکان‌یکان شما عزیزان نیز تشکر می‌کنم.»

در ادامه برنامه و در بخش کارشناسی «ترانه‌سرای برگزیده» که اسامی نامزدهای آن توسط رویا تیموریان قرائت شد، تندیس طلایی جشن به زنده‌یاد «افشین یداللهی» اهدا شد که در این بخش برادر این شاعر و ترانه‌سرای فقید جایزه را دریافت کرد.

برادر زنده‌یاد یداللهی پس از دریافت این تندیس گفت: «من خیلی خوشحالم با اینکه افشین در سفر ابدی قرار دارد، هنوز آثارش در قلب مخاطبان و کارشناسان خاک ایران رسوخ کرده است. این جایزه نه برای من و افشین بلکه در بنیاد در شرف تاسیس افشین یدالهی قرار خواهد گرفت. البته در بخش موسیقی پاپ جایزه امسال جای ترانه خالی بود که امیدوارم در دوره های بعد برای هر آلبوم این بخش را هم در نظر بگیرید.»

در بخش کارشناسی «ترانه برگزیده» که اسامی نامزدهای آن توسط مهراب قاسم‌خانی و شقایق دهقانی خوانده شد، تندیس طلایی جشن پنجم به ترانه «کجا باید برم» با ترانه و خوانندگی روزبه بمانی اهدا شد.

روزبه بمانی بعد از دریافت جایزه‌اش عنوان کرد: «به همه دوستانی که باشکوه‌تر از سال‌های قبل این جشن را برگزار کردند، خسته نباشید می‌گویم. من این جایزه و همه جایزه‌های قبلی را به نفس‌های مادرم و نگاه‌های پدرم تقدیم می‌کنم.»

در بخش کارشناسی آلبوم برگزیده موسیقی تلفیقی که اسامی نامزدهای آن توسط فاطمه معتمدآریا قرائت شد، تندیس طلایی به آلبوم «بشنو از نو» اثر بهرام دهقانیار و نشر جوان اهدا شد.

بهرام دهقانیار پس از دریافت تندیس تصریح کرد: «از همه دوستانی که در اجرای این آلبوم به من کمک کردند قدردانی می‌کنم.»

در بخش مردمی نیز آلبوم برگزیده موسیقی تلفیقی و تجربی که فرزاد حسنی اسامی نامزدهای این بخش را قرائت کرد و آلبوم «مد و نای» اثر گروه دنگ شو و «کلاغ سفید» گروه دال تندیس طلایی جشنواره را دریافت کردند.

در بخش کارشناسی آلبوم برگزیده موسیقی مدرن، کلاسیک و ملل که اسامی نامزدهای آن توسط سحردولتشاهی خوانده شد، آلبوم «کوارتت شهرزاد» با هنرمندی شهرداد روحانی و همراهی کوارتت شهرزاد و آلبوم «برای تار و پیانو» با هنرمندی میلاد محمدی و هوشیار خیام آثار برگزیده معرفی شدند.

هوشیار خیام بعد از دریافت جایزه‌اش ضمن قدردانی از حسین علیزاده و میلاد محمدی از اینکه جایزه‌اش را از اولین استادش محمد سعید شریفیان دریافت می‌کند، ابراز خرسندی کرد.

تینا جامه‌گرمی هم بعد از دریافت جایزه آلبوم کوارتت شهرزاد از محمد سعید شریفیان، شهرداد روحانی، تهمورس پورناظری، همایون شجریان و سهراب پورناظری به دلیل مشاوره‌های هنری قدردانی کرد.

در بخش کارشناسی بهترین تنظیم‌کننده برگزیده موسیقی پاپ، راک و تلفیقی که اسامی نامزدهای آن توسط پانته‌آ بهرام قرائت شد، سعید زمانی تندیس طلایی جشن را دریافت کرد.

یکی از بخش‌های این مراسم که با استقبال حضار همراه شد اجرای گروه «آریا عظیمی نژاد» و پروژه «بوم و بر» بود. این هنرمند مطرح به همراه نیما رمضان و آرش سعیدی روی کلیپ درگذشتگان، قطعه «مرو ای دوست» که پیش‌تر با صدای دکتر محمد اصفهانی شنیده بود را اجرا کردند. نوازندگی سه تار آریا عظیمی نژاد حال و هوای متفاوتی به این ویدئو داده بود چرا که در سال‌های گذشته کلیپ هنرمندان درگذشته با موسیقی پلی‌بک پخش می‌شد. در این بخش تصاویری از بزرگ لشگری، حسین برجیان، خلیل یوسفی، رمضان شکارچیان، فرهاد گرگین‌پور، محمود رحمانی‌پور، مصطفی مراد بختی، میرزا زاهر بقال، ناصر چشم‌آذر، ناصر زرآبادی و تعداد دیگری از هنرمندان فقید سال ۹۶ برای مخاطبان پخش شد. پس از اجرای این قطعه نیز، قطعه «بانوجان» اجرا شد. این اثر هم قبلاً با صدای استاد اسحاقی از چهره‌های باسابقه موسیقی مازندران در سریال «پایتخت» شنیده شده بود. در این قطعه هم «عباد محمدی» با نوازندگی شمشال و اجرای آواز و جلال محمدی با نوازندگی دوتار همراه گروه بودند. این دو هنرمند از استان مازندران بودند.

بخش بعدی مراسم که در حضور میلاد کیایی، محمد علی سپهر، فریدون خشنود، صدیق تعریف و علیرضا میرعلینقی برگزار شد، به اهدای جوایز بخش تلفیقی، راک و تجربی اختصاص داشت.

در بخش مردمی قطعه برگزیده موسیقی تلفیقی و تجربی که اسامی نامزدهای آن توسط رویا تیموریان قرائت شد، تندیس طلایی جشن به قطعه «باورم کن» به خوانندگی علی زندوکیلی و هنرمندی علیرضا افکاری، سعید زمانی و محمد سعید میرزایی تعلق گرفت.

علی زندوکیلی پس از دریافت تندیس خود از عوامل اجرایی این اثر موسیقایی قدردانی کرد.

در بخش مردمی آلبوم‌های برگزیده موسیقی معاصر و ارکسترال ایرانی تندیس طلایی جشن به آلبوم «امشب کنار غزل‌های من بخواب» به هنرمندی فردین خلعتبری، همایون شجریان و افشین یداللهی اهدا شد

در بخش بهترین آهنگساز پاپ نیز علیرضا افکاری موفق به دریافت تندیس طلایی موسیقی ما شد..

در بخش مردمی قطعه برگزیده موسیقی پاپ که اسامی نامزدهای آن توسط پانته‌آ بهرام قرائت شد، قطعات «ماه پیشونی» اثر هوروش بند، «یک لحظه نگاه کن» اثر ماکان بند تندیس طلایی جشن را دریافت کردند.

این در حالی است که فریدون خشنود پیش از قرائت برگزیده این بخش از مقام هنری ناصرچشم‌آذر، حبیب محبیان و ناصر فرهودی قدردانی کرد.


مهدی دارابی خواننده «هوروش بند» پس از دریافت جایزه‌اش گفت: من خیلی خوشحالم که امشب همایون شجریان اینجاست. او اسطوره من در طول این چند سال است. از سوی دیگر بسیار خوشحالم که این جایزه را از مردم گرفتم.


حامد حسین زادگان به نمایندگی از ماکان بند هم از دست اندرکاران مجموعه موسیقی ما و مخاطبان قدردانی کرد.


مجمع صنفی تولید کنندگان آثار شنیداری هم تندیس طلایی جایزه بهترین ناشر برگزیده موسیقی را به موسسه «پرده هنر موسیقی» به مدیریت امیر عباس ستایشگر به اهدا کردند.


امیرعباس ستایشگر بعد از دریافت جایزه خود گفت: «من امروز فکر می‌کنم همین هنرمندان هستند که باید دغدغه‌هایشان را بیان کنند، چون مدیران به هیچ عنوان دغدغه ما را ندارند. امروزه هزاران مکان وجود دارد که بسته‌های موسیقایی خوانندگان مطرح کشورمان را با عنوان سرقت و قاچاق به فروش می‌رسانند. امروز مسائل زیادی در حوزه موسیقی وجود دارد. قطعا اختلافات زیاد است اما امروز به این نتیجه رسیدم که فقط خودمان هستیم که می‌توانیم کارهایمان را به سرانجام برسانیم و نکته آخر اینکه عزت را خداوند می‌دهد.»

پس از این بخش نوبت به کنسرت‌گذار برگزیده رسید که در این بخش تندیس طلایی جشن به انتخاب مجمع صنفی ناشران ایران به موسسه «ترانه شرقی» به مدیریت محسن رجب‌پور اهدا شد
.
محسن رجب‌پور نیز پس از دریافت جایزه‌اش گفت: من این جایزه را به همه مدیران شرکت ترانه شرقی از جمله نیکتا مرتضوی، مجید روغنی و مهیار رجب‌پور تقدیم می‌کنم که کمک کردند این جایزه را دریافت کنم.


فرهاد فخراالدینی، محمدرضا درویشی، حسین خواجه‌امیری، هوشنگ کامکار، فاضل جمشیدی، علیرضا قربانی، همایون شجریان، امیر عظیمی، فریدون خشنود، علی جهاندار، مظفر شفیعی، گروه دال، قطب‌الدین صادقی، سید عباس سجادی، سید محمد میرزمانی، هادی منتظری، حمیدرضا نوربخش، سامان احتشامی، پروین بهمنی، پیروز ارجمند، هنگامه اخوان، مهرداد نصرتی، سینا سرلک، حمید بهروزی‌نیا، مجید درخشانی، بیژن بیژنی، محمدرضا چراغعلی، میدیا فرج‌نژاد، منوچهر حسنی، مریم فلاحی، مسعود صادقلو، دامون شش‌بلوکی، حمید غلامعلی، ارشد طهماسبی، محمد علیزاده، میلاد ترابی، مهدی سپهر، گروه سون، امیر ارجینی، جواد مجابی، چنگیز حبیبیان، حبیب صبور، کامران همت‌پور، پری ملکی، پویان بیگلر، سروش قهرمانلو، علی‌اکبر شکارچی، نادر مشایخی، اصغر همت، کارن کیهانی، ، پیام صالحی، صدرالدین حسین‌خانی، حسن عمیدی، علی مغازه‌ای، علی جعفری‌پویان، علیرضا افکاری، سینا جهان‌آبادی، صدیق تعریف، حامد همایون، محسن رجب‌پور، مهدی اسدی، افشین مقدم، علی تفرشی، ابوالفضل صادقی‌نژاد، تهمینه میلانی، علیرضا تهرانی، تینا جامه گرمی، آتنا اشتیاقی، تهمورس پورناظری، علیرضا قربانی، سید علی میرمحمدی، نیما جوان، پدرام کشتکار، حسین بهروزی‌نیا، رضا تاجبخش، محمدرضا عقیلی، بهرام دهقانیار، شهرام صارمی، امید نعمتی، حمید اسفندیاری، میلاد باقری، اشکان کمانگری، حجت اشرف‌زاده، بابک زرین، پیام رونق، بابک شهرکی، سامان صمیمی، رضا یزدانی، علی اوجی، مهیار علیزاده، کامران منتظری، مهران مهرنیا، علی زندوکیلی، محمود شبیری، محمد زندوکیلی، سپهر صاحبی، زکریا یوسفی، فرزاد فرزین، علی ثابت، امیرحسین سمیعی، آریا عظیمی‌نژاد، احسان رسول‌اف، بهنام بانی، حامد برادران، ایمان ابراهیمی، محمدعلی سپهر، آیدین الفت، مانی جعفرزاده، ارد انزابی‌پور، پدرام درخشانی، محمد صالح‌علا، علیرضا اثنی‌عشری، علی نیکونیا، میلاد درخشانی، محمد اصفهانی، آرمان گرشاسبی، سحر محمدی، مهدی کاشی، افشین معصومی، جاوید مجلسی، علی رستمیان، پیمان سلطانی، میلاد کیایی، حسام اینانلو، کیان پورتراب، سهراب پورناظری، غلام علمشاهی، روزبه بمانی، شاهد صادق‌پور، مریم حیدرزاده، درشن آنند، نریمان، پوریا حیدری، فریبرز لاچینی، امیرحسین اویسی، محمدعلی بهمنی، شهاب رمضان، امیر دانایی، نیلوفر لاری‌پور، حسن علیشیری و... از جمله هنرمندانی هستند که از فرش قرمز مراسم عبور کردند.

مشاهده
خانه موسیقی با انتشار بیانیه‌ای به تحریف سرود «ای ایران» واکنش شدید نشان داد


موسیقی ما - خانه موسیقی در اعتراض به ویدئویی که در چند روز گذشته در صفحات مجازی دست به دست شده و نشان از تغییر سرود ملی «ای ایران» دارد، واکنش نشان داد.

هیئت مدیره خانه موسیقی به نمایندگی از جامعه موسیقی کشور در جلسه اخیر خود نسبت به دخل و تصرف غیرقانونی و تحریف کلام سرود ملی «ای ایران» اعتراض کرد و از مسئولان و ضابطان قضایی خواست تا با خاطیان برخورد قانونی کنند.

در بخشی از بیانیه خانه موسیقی آمده است سرود زیبا و ملی «ای ایران» که به ثبت ملی رسیده، جزء میراث معنوی ایران شناخته شده و همچون دیگر آثار ملی ارزشمند و غیرقابل تغییر است. به هیچ عنوان نمی‌توان در آن دخل و تصرفی ایجاد کرد و سازمان میراث فرهنگی کشور به عنوان متولی اصلی آثار ملی در کشور باید نسبت به این حرکت زشت، واکنش مقتضی نشان دهد.

همچنین در این بیانیه آمده است: «سرود ملی «ای ایران» مورد وثوق قاطبه مردم ایران بوده و میلیون‌ها نفر از ایرانیان در سراسر گیتی با آن خاطره دارند و نسبت به آن عشق می‌ورزند؛ لذا تحریف و جایگزینی هر کلام دیگری روی آن آهنگ به نوعی جعل و تحریف یک ترانه ملی و خاطره انگیز است و نه تنها احساسات میلیون‌ها ایرانی را جریحه‌دار خواهد کرد، بلکه پیگرد قانونی خواهد داشت.

هیئت مدیره با تأکید بر حفظ شأن و شئون مظاهر مذهبی و احترام به شخصیت‌های مذهبی، ترانه جایگزین شده روی این آهنگ را به نوعی وهن بخش دیگری از تعلقات مذهبی مردم ایران دانسته و معتقدند این‌گونه کارها نه تنها کمکی به تحکیم مبانی عقیدتی و دینی مردم نمی‌کند، بلکه ضد خودش عمل خواهد کرد.

سرود ملی «ای ایران» در واکنش به اشغال ایران توسط شوروی، انگلیس و آمریکا در سال 1323 توسط حسین گل‌گلاب سروده و توسط روح‌الله خالقی ساخته می‌شود که با صدای جاودانه بنان برای نخستین‌بار در مهرماه همان سال توسط ارکستر انجمن موسیقی ملی ایران اجرا می‌شود.

مشاهده
با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی»؛ گروه موسیقی «برف» در نیاوران کنسرت می دهد

گروه موسیقی «برف» با خوانندگی علی امیر قاسمی روز دهم اسفند سال ۹۷ کنسرتی را در تالار خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار می کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروه موسیقی «برف» به سرپرستی محمدرضا امیر قاسمی و آواز علی امیر قاسمی، ساعت ۲۰ روز جمعه دهم اسفند کنسرت «شبی برای پیانوی ایرانی» را در تالار خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران تهران برگزار می کنند.

محمدرضا امیر قاسمی سرپرست این گروه درباره محتوای کنسرت «شبی برای پیانوی ایرانی» توضیح داد: این پنجمین کنسرت گروه موسیقی برف است که قرار است در ۲ بخش به اجرا در بیاید.این نامگذاری اشاره به اجرای قطعاتی از بزرگانِ پیانوی ایرانی مانند مشیرهمایون شهردار، حسین استوار و جناب محمود مفخم تا آثاری از بزرگان دیگرِ پیانوی ایرانی نظیر استاد مرتضی محجوبی و استاد جواد معروفی دارد.



وی افزود: بخش دیگری از این کنسرت، تعدادی از ترانه های زیبا و نوستالژیک با صدای علی امیرقاسمی و همراهی تمبک سحاب تربتی است که در این میان، آثاری از استادان علی تجویدی، فضل الله توکل و فریدون حافظی هم اجرا می شود. البته در تعدادی از آثار، حتی بیش از یک سده از اجرا یا ضبط آنها می گذرد. در نگاهی کلی می توان گفت، گروه«برف» با نگاهی متفاوت از کنسرت های پیشین، قطعاتی خاص را برای مخاطبان انتخاب کرده است.

مشاهده
با انتشار متنی؛ ستاد جشنواره موسیقی فجر از هنرمندان و خبرنگاران قدردانی کرد

ستاد برگزاری سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر با انتشار متنی از تماشاگران، هنرمندان و خبرنگاران شرکت کننده در این رویداد قدردانی کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ستاد برگزاری سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر با انتشار متنی از تماشاگران، هنرمندان و خبرنگاران شرکت‌کننده در این رویداد قدردانی کرد.

در این متن آمده است:

«سی وچهارمین جشنواره موسیقی فجر کشور به پایان رسید و بخشی از توانایی‌های موسیقی دانان برجسته کشور به دوستداران موسیقی تقدیم شد. حضور پررنگ اهالی موسیقی در شکل گیری این رخداد، تدوین آیین نامه آن، انتخاب دبیر، انتخاب گروه‌ها و ارزیابی و بررسی کیفیت جشنواره نشان از پذیرش این واقعیت دارد که خرد جمعی اهالی موسیقی شایستگی و کفایتی به غایت بیش از آن دارد که سرنوشت رخدادهای بزرگ خود را به اعمال سلایق فردی واسپارد.

اینک در پایان جشنواره سی و چهارم برخود لازم می دانیم تا سپاس قلبی خود را از تمامی هنرمندانی که دعوت ما را برای حضور در جشنواره پذیرفتند؛ ابراز کنیم. هم چنین از تمامی مخاطبان گرانقدر که با حضور خود معنابخش کنسرت‌های موسیقی بودند تشکر می کنیم. ناگفته پیداست که در شکل‌گیری و معرفی این جشنواره گروه بزرگی از اهالی فرهنگ و هنر موثر بوده اند که در آن میان تقدیر و سپاس ویژه داریم از خبرنگاران و عکاسان محترم رسانه‌های خبری، مدیران و کارکنان محترم سالن‌های جشنواره، هیات مدیره محترم خانه موسیقی، هیات امنای محترم انجمن موسیقی، هیات مدیره محترم انجمن صنفی هنرمندان موسیقی، مدیریت محترم خانه سینما و کلیه همکاران و عزیزانی که در کمیته اجرایی جشنواره ما را در برگزاری منظم بزرگترین و قدیمی ترین جشنواره موسیقی کشور یاری دادند. سلامت و بهروزی تمامی خادمان راستین فرهنگ و هنر این مرز و بوم را آرزو داریم.»

مشاهده
شهرام شکوهی در گفت‌و‌گو با ایلنا: هیچ‌گاه دلیل ممنوع‌التصویر شدنم را نفهمیدم/ اشتباه بزرگم این بود که سبک و سیاقم را عوض کردم/ به دنبال این نیستم که عده‌ای در کنسرت برایم کف و جیغ بزنند

شهرام شکوهی درباره نقش وزارت ارشاد در ارتقای سطح کیفی موسیقی پاپ می‌گوید: بسیاری از مشکلات ربطی به وزارت ارشاد و سیاست‌هایش ندارد، زیرا ما خودمان به خودی خود دچار خودسانسوری هستیم و به این رویه عادت کرده‌ایم.

به گزارش خبرنگار ایلنا،‌ شهرام شکوهی (خواننده پاپ) که از ابتدای فعالیتش در زمینه تولید آثار تلفیقی سبک و سیاق نویی را پیش گرفته و نخستین آلبومش با نام «مدارا» در سال 1390 عنوان پرفروش‌ترین اثر سال را به خود اختصاص داده، بعدتر آلبوم‌های «کولی عشق»،‌ «تا نفس هست» را منتشر و در آلبوم گروهی «من و ما» در کنار دیگر خوانندگان پرطرفدار پاپ، قطعه مقدس را ارائه کرد. او در گفتگوی پیش‌رو از وضعیت فعلی موسیقی پاپ و فعالیت‌هایش سخن گفت.

حال جسمی و روحی‌تان چطور است و پس از درمان بیماری‌تان با مشکل خاصی مواجه نشدید؟

خدا را شکر بهترم و در صحت و سلامت به سر می‌برم و کم و بیش مشغول فعالیتم و در حال حاضر مشغول تولید چند تک آهنگ هستم.

چرا تک‌‌ آهنگ؟‌ آلبوم‌های شما معمولا پرفروشند.

وضعیت تولید آلبوم مانند گذشته نیست‌؛ زیرا نه توجیه اقتصادی دارد و نه توجیه هنری. بنابراین بهتر آن است که به صورت تک‌ آهنگ به تولید اثر بپردازیم. البته با توجه به شرایط موجود بعید می‌دانم وضعیت فعلی در جهت بهتر شدن پیش برود و تولید آلبوم روند بهتری پیدا کند. هرچه هم بگذرد ابزار و ادوات جدیدتر به بازار می‌آیند و تولید آلبوم سخت‌تر خواهد شد. در نهایت برای اشخاصی چون من این امکان می‌ماند که چند وقت یک‌بار تک‌ آهنگ‌هایمان را به صورت آلبوم، اما محدود منتشر کنیم تا آنهایی که به جمع‌آوری آلبوم علاقه دارند آن آثار را داشته باشند.

آیا در کشورهای دیگر نیز تولید آلبوم چنین وضعیت بغرنجی دارد؟

تولید آلبوم در ایران چنین وضعیتی دارد، زیرا در کشورهای دیگر اگر مثلا شبکه‌ای رادیویی اثر هنرمندی را پخش کند باید حق و حقوق مادی صاحب اثر را بپردازد و به طور کلی هر استفاده‌ای از اثر منوط به اجازه صاحب آن است و در صورتی که روندی غیر از این طی شود صاحب اثر و تولیدکننده می‌توانند شکایت کنند و مطمئنا شکایتشان به نتیجه خواهد رسید، زیرا قانون کپی رایت وجود دارد. اگر در ایران چنین اتفاقی بیفتد نه تنها شکایت صاحب اثر به جایی نمی‌رسد بلکه می‌گویند این اتفاق‌ها باعث شهرت بیشتر خواننده می‌شود و تازه بر سر او منت هم می‌گذارند و می‌گویند ما به تو لطف کرده‌ایم و آثارت را پخش کرده‌ایم.

در سال 1395 قرار بود تغییر و تحولی در گروهتان ایجاد کنید و تهیه‌کننده و اسپانسر دیگری را برگزینید و در نهایت فعالیت‌های جدی‌تر و بیشتری در زمینه موسیقی داشته باشید. آیا اتفاقاتی که مدنظرتان بود، افتاد و نتیجه مثبتی دربرداشت؟

برای ایجاد آن تغییر و تحولات فرصتی پیدا نکردم، زیرا درگیر بیماری‌ام شدم و از طرفی نیز فضای موسیقی سمت و سوی دیگری پیدا کرد. نمی‌خواهم بگویم وضعیت موجود انگیزه‌ای برای ادامه نگذاشته است، اما درکل فضای فعلی برای اشخاصی مثل من که موسیقی را به طور جدی دنبال می‌کردیم، جذابیتی ندارد.

شما نگاه نویی به موسیقی داشتید. خیلی محکم پا به عرصه موسیقی حرفه‌ای گذاشتید و اتفاقا نخستین آلبومتان پرفروش‌ترین اثر سال شد، بنابراین انتظار می‌رفت که آن شروع محکم و جدی به موفقیت‌های بزرگتر و مستمرتری بینجامد.

واقعیت این است که من یکی‌، دو اشتباه استراتژیک داشتم. من نباید سبک و سیاق خودم را رها می‌کردم و نباید از آن فضا خارج می‌شدم، اما از آنجایی که موسیقی ایران به شدت تحت تأثیر بازار است من نیز آن رویه را پی گرفتم و اصطلاحأ به تولید آثار همه‌پسند پرداختم، اشتباه بزرگ من همین بود و حال نیز در دوره جدید فعالیتم اصلا آن روند را ادامه نخواهم داد و همان سبکی را ادامه می‌دهم که قبلا به آن پرداخته بودم. دیگر کاری به موسیقی روز و اینکه مردم چه می‌خواهند و چه دوست دارند ندارم. اگر قرار باشد کاری کنم ترجیح می‌دهم به جای تولید آثار همه‌پسند، ایجاد سلیقه کنم. یعنی به اصطلاح سلیقه بسازم.

به نظرتان چه مواردی سطح سلیقه مخاطبان را تنزل داده و باعث شده موسیقی سطحی و سخیف تا این حد خریدار داشته باشد؟

موارد زیادی در این اتفاق دخیل است. البته من دیدگاه من به گونه‌ای نیست که آثار فعلی را سخیف بدانم زیرا به هرحال هرکس بنا به سطح و جایگاهش می‌تواند به تولید آثاری بپردازد که دوست دارد. اما خب اینکه از چنین افرادی در رسانه‌ای مانند صدا و سیما حمایت می‌شود و آثارشان پخش می‌شود و به برنامه‌های مختلف دعوت شوند به این معناست که به‌‌ آنها رسمیت داده‌ایم و زمانی که به این اشخاص رسمیت می‌دهند، حق نداریم در همان رسانه و در مثلا یک بخش خبری به تخریب آنها بپردازیم و انتخاب شدن فلان آهنگ از فلان خواننده را به سخره بگیریم. همانطور که گفتم آثار آن دوستان را سخیف نمی‌دانم اما نمی‌توان در رسانه‌ای محصولی را به مخاطب عرضه کرد و و بعد به ملامت انتخاب‌کنندگان پرداخت. این تناقض قابل درک نیست و این برخورد دوگانه به نفع موسیقی نیست. اگر آن موزیک و آن آهنگ بد است پس چرا انتخاب شده و اگر انتخاب شده به چه دلیل تخریبش می‌کنند! به هرحال آن هنرمند بنا به سلیقه و تجربیاتش به تولید موسیقی می‌پردازد و شاید اثرش را برای قشری خاص و برای رده سنی مشخصی تولید می‌کند و به اصطلاح چم و خم کار نیز دستش آمده و می‌داند باید چه اثری بسازد. به این هنرمند ایرادی وارد نیست. ایراد به اشخاصی وارد است که آن آثار را تایید و ترویج می‌کنند آنهم در حالی که آن اثر را قبول ندارند!

دلیل اینکه در تلویزیون حضور ندارید همین اتفاقات دوگانه است؟

ببینید من نسبت به خیلی از فعالان عرصه موسیقی خودم را دارای جایگاه بالایی نمی‌دانم، اما مرا بیش از چهار، پنج سال ممنوع التصویر می‌کنند و نمی‌گذارند در تلویزیون حضور پیدا کنم.

دلیل ممنوع التصویری شما در تلویزیون چه بود؟

هیچ گاه نفهمیدم چرا ممنوع‌التصویر شده‌ام. اتفاقا چند بار پیگیر شدم و به مراجع مختلف رفتم، اما از سر بازم کردند و جواب واضح و مشخصی ندادند. مرجع دیگری مرا ممنوع‌التصویر کرده و زمانی که از آنها پاسخ می‌خواهم می‌گویند این اتفاق از سوی ما نبوده و برای پیگیری به فلان جا بروید و زمانی که به محل مربوطه مراجعه می‌کنم آنها می‌گویند این ممنوع‌التصویری از سوی ما نبوده است. رویه چنین است که شما را آنقدر می‌برند و می‌‌آورند تا درنهایت خسته شوی و موضوع را پیگیری نکنی.

این موضوع ممنوع‌التصویری روال مبهم و غم‌انگیزی دارد. هستند خواننده‌هایی که به طور همزمان هم با تلویزیون همکاری می‌کنند و هم آثارشان را به شبکه‌های موزیک محور ماهواره‌ای می‌دهند و آن آثار در سایت‌های آن طرف آبی به صورت گسترده منتشر می‌شود اما درگیر چنین اتفاقاتی نمی‌شوند درعوض برخی خواننده‌ها که مشکل خاصی ندارند بی‌هیچ توضیحی ممنوع‌التصویر می‌شوند.

این موضوع به ممنوع‌الکاری ربطی ندارد. اتفاقا نظرم درباره این رویه مثبت است؛ اینکه آثار خوانندگان داخل کشور از شبکه‌های برون مرزی پخش شود اتفاق فرخنده‌ای است و شرایط موجود برای همه خوانندگان یکسان است و مختص شخص خاصی نیست. یعنی اگر من نیز کلیپی بسازم و مجوز آن را از وزارت ارشاد دریافت کنم، می‌توانم آن اثر را به شبکه‌های برون مرزی بدهم.

این روند همان است که لزوم ایجاد آن را مدت‌ها به وزارت ارشاد گوشزد می‌کردیم. ما می‌گفتیم آیا اگر در میدان جنگ تیرمان تمام شود حرام است از سلاح دشمن بر علیه خودش استفاده کنیم؟ حال خدا را شکر دوستان وزارت ارشاد و مسئولان دیگر به این نتیجه رسیده‌اند که بهتر است این اتفاق بیفتد. حال وزارت ارشاد می‌گوید شما مجوز تولید اثر را بگیرید و در هر رسانه‌ای منتشر کنید و به دلیل آنکه آن اثر مورد تایید مسئولان ذیربط است پخش آن از رسانه‌های دیگر اشکال ندارد. از طرفی به نظرم موسیقی داخلی و حتی همان آثار سطحی که در کشور ساخته می‌شوند از آثار تولیدی توسط هنرمندان خارج از کشور قوی‌ترند و این روند باعث ایجاد مقایسه می‌شود و به مخاطبان می‌گوید اگر در آن‌سوی آب آثار ضعیف تولید می‌شود در کشور نیز هنرمندانی داریم که آثار با کیفیت تولید می‌‌کنند؛‌ لذا این روند باعث می‌شود آثار تولید شده در داخل کشور دیده و شنیده شوند.

نظرتان درباره چگونگی صدور مجوزها توسط وزارت ارشاد چیست؟ به نظر می‌رسد نسبت به چگونگی صدور مجوزها نگاه و سلیقه خاصی وجود دارد؟

شخصأ آدمی رک هستم و اهل مجیزگویی نیستم. واقعیت این است که در وزارت ارشاد چنین رویه‌ای ندیده‌ام. یعنی ندیده‌ام که وزارت ارشاد برای شخصی مشکل خاصی ایجاد کند. همه چیز در حد رعایت چهارچوب‌ها و قوانین است. به طور کلی بسیاری از مشکلات ربطی به وزارت ارشاد و سیاست‌هایش ندارد، زیرا ما خودمان به خودی خود دچار خودسانسوری هستیم و به این رویه عادت کرده‌ایم. این رویه از زمان سرایش شعر و ترانه آغاز می‌شود و ما از همان مقطع شروع به خودسانسوری و ممیزی می‌کنیم.

اما نحوه صدور مجوزها موافق و مخالفانی دارد.

آنچه که مدتها درباره‌اش صحبت بود و ای کاش وزارت ارشاد نیز با آن موافقت کند این بود که از همان ابتدا مسئولیت آثار هنرمندان شناخته شده به خودشان داده شود. یعنی اثر هنرمند بنا به سلیقه و مسئولیت خودش تولید و منتشر شود و پس از آن اگر مشکلی وجود داشته باشد، همان هنرمندی که مسئولیت اثرش را به عهده گرفته به مسئولان مربوطه پاسخ‌گو باشد. نه اینکه اثر به تایید مسئولان مجوز تولید و ساخت بگیرد و پس از آنکه منتشر شد با مشکل مواجه شود. مانند اتفاقی که اخیرأ برای آقای مهدی یراحی افتاد. مگر اثر ایشان مورد تایید مسئولان نبود و مجوزش را آنها صادر نکرده بودند؟! به هرحال منِ شهرام شکوهی اگر قرار باشد در این وادی باقی بمانم و به فعالیتم در عرصه موسیقی ادامه دهم هیچ‌گاه اثری خلاف عرف تولید نخواهم کرد و اگر هم نخواهم روال قانونی را طی کنم و به تولید آثار مخالف و خلاف عرف بپردازم نیز کسی نمی‌تواند جلوی مرا بگیرد، زیرا قید مجوز را می‌زنم و هر اثری را که دلم خواست،‌ تولید می‌کنم و به انتشار آنها می‌پردازم. به طور کلی باید به حال این پروسه زمان‌بر و این چرخه معیوب اخذ مجوز فکری شود.

شما در فضای بسته چند سال پیش به تولید آثار تلفیقی پرداختید، آنهم در مقطعی که تولید چنین آثاری آنطور که باید باب نبود و ابزارها و نرم‌افزارهای الکتریکی کمی در این زمینه وجود داشت. به نظرتان روندی که هنرمندانی چون شما آغازگرش بودند درست طی شده؟

واقعیت این است که خوانندگانی چون من راه را صاف و هموار کردیم. البته قبل از ما نیز هنرمندانی بودند که آثار تلفیقی تولید می‌کردند اما اولین موجی که راه افتاد و به تولید آثاری انجامید که هم بازار تجاری داشته باشند و هم موسیقی تلفیقی به حساب آیند توسط ما ایجاد شد. پس از ما نیز افراد باهوشی مسیر ما را ادامه دادند و به فعالیت در این زمینه پرداختند و اتفاقا موفق هم هستند. از این بابت خوشحالم؛ اما گویا برای برخی جالب نیست که در این زمینه اسمی از ما باقی بماند که البته مهم هم نیست.

با توجه به وضعیت موجود، موسیقی پاپ در آینده‌ای نه چندان دور چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد؟

اگر هنرمندانی که به طور جدی به موسیقی جدی می‌پرداختند بخواهند مانند این چند سال همچنان خودشان را از فضای موسیقی دور نگه دارند این موسیقی به جایی نخواهد رسید و ما به جایی خواهیم رسید که مردم بازهم موسیقی خارج از کشور را مورد توجه قرار خواهند داد.

در زمانی نه چندان دور موسیقی پاپ ما از موسیقی آنطرف آبی با کیفیت‌تر بود که البته آن مقطع خیلی طولانی نبود، اما انگار رویه برعکس شده است.

بله، گاهی تصورم این است که هنرمندان خارج از کشور نسبت به هنرمندان ساکن ایران آثار قابل تامل‌تری تولید می‌کنند و دلیل این اتفاق همان است که گفتم. دلیلش دوری گزیدن فعالان جدی موسیقی در داخل کشور است که البته آنها نیز حق دارند، زیرا زمانی که مخاطب از آنها آثار غیر جدی، سطحی و ریتمیک می‌خواهد آنها نیز ترجیح می‌دهند به تولید اثر نپردازند. البته این موضوع خیلی ربطی به موسیقی ندارد. قضیه به نوعی فرهنگی است مخاطب امروز به دنبال آثار و اتفاقات سهل الوصول است. مخاطب تمایلی به شنیدن آثار جدی ندارد و شاید حوصله آن را ندارد که به معنای موسیقی بیاندیشد و در شعر و ترانه‌اش عمیق شود.

البته این رویه محدود به موسیقی نیست و در سایر هنرها نیز چنین نگاهی از سوی مخاطب وجود دارد.

بله. در سینما نیز همین گونه است. اگر توجه کنید فیلم‌های جدی آثار بفروشی نیستند و همه به نوعی به دنبال آثار سطحی هستند و به همین دلیل فیلمسازان نیز ترجیح می‌دهند فیلم‌های طنز و کمدی بسازند. این‌ها به روحیه مردم جامعه بازمی‌گردد. روحیه جامعه شاد نیست و به همین دلیل مخاطبان ترجیح می‌دهند حتی برای یک ساعت هم که شده از مشکلات خود فارغ شوند و به اصطلاح بخندند، زیرا به دنبال شادی و نشاط هستند و ایرادی هم بر آنها وارد نیست. این رویه در موسیقی نیز وجود دارد و سلیقه مخاطب را تحت تاثیر قرار داده است. همیشه زمانی که از مافیا بخصوص مافیا در موسیقی صحبت می‌شود بر اساس آنچه که دیده‌ام و در جریانش هستم، می‌گویم مافیایی وجود ندارد. مافیا یعنی مخاطب. به طور مثال مخاطب در این مقطع دوست ندارد به آهنگ شما گوش دهد و به آن فکر کند. او می‌خواهد ذهنش به اندازه سه، چهار دقیقه از مشکلات فارغ شود. اگر اثری بخوانم که به وسیله آن درد مردم و مشکلات اجتماعی جامعه را بیان کنم مخاطب به این دلیل آن را نمی‌پسندد که هر روز با آن دردها مواجه هست و من آنها را برایش تکرار می‌کنم. یعنی می‌توان گفت موسیقی امروز حکم مسکن پیدا کرده است تا مخاطب بوسیله آن برای مدتی کوتاه از درد رها شود. اما واقعیت این است که آن درد مانند دندان درد وجود دارد و معالجه نشده است. آن درد باید معالجه شود و موسیقی برخی از دوستان تنها حکم مسکنی مقطعی را دارد و علاج درد نیست.

در ابتدای گفتگو گفتید دیگر نمی‌خواهید به خواست مخاطب عام به تولید اثر بپردازید،‌ با این تفاسیر در نهایت قصد دارید نظر کدام دسته از مخاطبان را به خود و آثارتان جلب کنید؟

با دوستان و همکارانم در اینباره به نتایجی رسیده‌ایم. مثلا اینکه دیگر توجه‌مان به طور کامل بر مخاطبان عجول کم سن و سال نیست البته نه اینکه آنها را کنار بگذاریم؛ اما تمرکزمان بر مخاطبانی خواهد بود که رده‌ سنی‌شان بالاتر از بیست‌و پنج سال است. کلا آنهایی را مدنظر داریم که به گوش خودشان احترام می‌گذارند. یعنی به دنبال برآورده کردن نیاز مخاطبان عام نخواهم بود و به دنبال این نیستم که عده‌ای در کنسرت برایم کف و جیغ بزنند.

مشاهده
ارکسترهای ملی با سازهای غربی!!!!!!!!

یک نوازنده عود گفت: در حال حاضر ارکسترهایی در سراسر کشور فعالیت می‌کنند که نام ارکستر ملی را یدک می کشند، اما شاکله و استخوان‌بندی آن‌ها توسط سازهای غربی شکل گرفته و سازهای ایرانی نقش بسیار محدودی دارند.

امین حیدری در گفت‌وگو با ایسنا، در ارتباط با تشکیل ارکستر ملی سازهای ایرانی اظهار کرد: با توجه به اینکه ساز تخصصی من عود است و این ساز در کشورهای همجوار زیاد استفاده می‌شود، پیگیر اتفاقات و گروه‌های موسیقی این کشورها بودم و مشاهده کردم که ارکسترهای بزرگی متشکل از سازهای ملی در این کشورها شکل گرفته است.

وی ادامه داد: همواره آرزو داشتم که فعالیتی مشابه در داخل کشور انجام دهیم و ارکستری بزرگ متشکل از سازهای ایرانی داشته باشیم از طرفی همواره دغدغه تعالی موسیقی سنتی ایران را داشته‌ام. در گذشته شاهد تشکیل چنین ارکسترهایی در اصفهان بوده‌ایم که با توجه به اینکه به دقت آسیب شناسی نشده بودند، دوام زیادی نداشتند.

این نوازنده عود افزود: مطالعه و بررسی پارامترهای مربوطه از حدود یک سال پیش به اتفاق آرش مشتاقی آغاز شد. همچنین با توجه به تحولات اجتماعی باید گونه‌ای جدید از موسیقی سنتی ایران به گوش مخاطب برسد. هر چند که اساس موسیقی ایرانی مبتنی بر بداهه نوازی و تکنوازی بوده است که البته به نوبه خود بسیار ارزشمند و کماکان دارای جایگاه بلندی در موسیقی ایرانی است. همچنین زمان آن رسیده بود که تفکر همکاری جمعی بین موزیسین‌های اصفهان وارد فاز جدیدی شود.

حیدری درباره انگیزه تشکیل این ارکستر تصریح کرد: یکی دیگر از انگیزه‌های من گرایش مردم به موسیقی پاپ بی‌کیفیت بود که متأسفانه به دلیل نبود تخصص و دانش کافی در بین کارشناسان برخی نهادهای حمایت و گسترش این موسیقی رو به افزایش است. از طرفی نهادهای دولتی بیشتر تمایل به پشتیبانی از فعالیت‌های ارکسترال دارند.

وی در ارتباط با همین موضوع گفت: فعالیت‌های ارکسترال بیشتر به سمت موسیقی کلاسیک غربی و یا حداقل ارکسترهایی با ترکیب سازهای غربی است که البته در نوع خود خوب است، اما آنچه مشخص است موسیقی کلاسیک غربی نیاز به حمایت ما ندارد؛ چرا که در سطح جهانی به بهترین شکل در حال ارائه است؛ برای مثال در جریان جام جهانی فوتبال در سال گذشته ارکستر سمفونیک ایران به روسیه اعزام و به اجرای قطعات موسیقی کلاسیک پرداخت. در همان زمان رئیس کنسرواتوار چایکوفسی انتقاد کرد که بهتر بود موسیقی ایرانی اجرا و به مخاطبان معرفی می‌شد.

این نوازنده عود با اشاره به اینکه اگر کارشناسی در موسیقی انجام می‌شد وضعیت مناسب‌تری حاکم بود، گفت: این اتفاقات در نتیجه فقدان کار کارشناسی مناسب اتفاق می‌افتد. در حال حاضر ارکسترهایی در سراسر کشور فعالیت می‌کنند که نام ارکستر ملی را یدک می کشند؛ این در حالی است که شاکله و استخوان‌بندی آن ارکسترها توسط سازهای غربی شکل گرفته و سازهای ایرانی نقش بسیار محدودی دارند. این امر برای بنده و بسیاری از همکاران دردناک است. این موارد باعث ایجاد انگیزه‌ای شد جهت تشکیل یک ارکستر بزرگ متشکل از سازهای ملی ایران.

حیدری درباره تفاوت ارکستر سازهای ایرانی با دیگر ارکسترها تصریح کرد: تفاوت اصلی این ارکستر در این است که واقعاً ارکستر ایرانی است؛ چراکه قطعات موسیقی ملی ایران توسط سازهای ملی اجرا می‌شود و دیگر اینکه از سازهای گوناگون ایرانی با رنگ و وسعت صدایی متفاوت استفاده شده است. در گذشته بیشتر تمرکز نوازندگان در تکنوازی استفاده از سازهایی در گستره صوتی سوپرانو یا زیر بوده است، مانند سازهای تار، سنتور، کمانچه و … و گروه‌هایی هم با تعداد ۱۰ یا ۱۵ نوازنده تشکیل می‌شد که در یک گستره صدایی همنوازی می‌کردند.

وی در همین خصوص ادامه داد: این سازها نه تنها تکمیل‌کننده یکدیگر نبودند بلکه در مواردی اثر همدیگر را نیز خنثی می‌کردند؛ البته این به این معنا نیست که فعالیت و نوع صدادهی آن نوع گروه‌ها را نفی کنم که در جای خود و متناسب با نوع قطعات گروه‌های تک صدایی با وسعت صدادهی کمتر می‌تواند بسیار مطلوب باشد. اما جهت مقایسه این مطالب عنوان شد. تمرکز صدادهی این ارکستر برخلاف گذشته بر سازهای آلتو و باس (بم) استوار است به طریقی که در مجموع سازهای کششی و زخمه‌ای حدود ۳۰ ساز در این محدوده صوتی فعال هستند.

این نوازنده عود با اشاره به معیار انتخابی نوازندگان تاکید کرد: برای تشکیل این ارکستر سعی کردیم از بهترین نوازندگان اصفهان استفاده کنیم و به همین منظور از ۳۵ نفر دعوت به عمل آمد که از لحاظ کیفیت نوازندگی و جنبه اخلاقی و رفتاری بررسی شدند. سعی کردیم از نسل‌های مختلف انتخاب شوند و فضایی فراهم شود که جوان‌ترها بتوانند از تجربه اساتید و پیشکسوتان استفاده و مسن‌ترها نیز با بزرگ منشی در کنار جوان‌ها فعالیت کنند.

حیدری درباره استفاده از اساتید و نوازندگان گمنام گفت: از آنجا که این احتمال وجود داشت که ممکن است در دیگر شهرهای استان نوازندگان خوبی وجود داشته باشند که شناخته شده نیستند، طی فراخوانی آزمونی به عمل آمد و در سازهای مختلف حدود ۱۵ نفر دیگر به ارکستر اضافه شدند که خوشبختانه تاکنون نتیجه بسیار مطلوب بوده و هر سه نسل فعال در این ارکستر با کمال احترام و متانت در حال همکاری با یکدیگر هستند.

وی با اشاره به تأثیر این ارکستر بر شهر اصفهان و به تبع تأثیر آن در کشور گفت: متأسفانه موسیقی در اصفهان شرایط خوبی ندارد و به‌رغم داشتن هنرستان موسیقی، دانشگاه‌های گوناگون و آموزشگاه‌های پر هنرجو کماکان حتی در حد تعداد مخاطب حرفه‌ای موسیقی هم دارای مشکل هستیم و استقبال خوبی از موسیقی جدی به عمل نمی‌آید. ضمن اینکه گروه‌های حرفه‌ای و ثابت نیز بسیار محدود هستند. این شرایط منجر به این امر شده که جایگاهی برای فعالیت هنرجویان سازهای ایرانی وجود نداشته باشد.

این نوازنده عود گفت: در اصفهان بیش از ۱۵ ارکستر متشکل از سازهای غربی وجود دارد که این امر باعث شده اکثر هنرجویان این سازها به این ارکسترها جذب شوند. اما متأسفانه به دلیل فقدان گروه‌ها و ارکسترهایی متشکل از سازهای ایرانی اقبال موسیقی سنتی با کاستی‌هایی همراه شده است. یکی از دلایل این موضوع می‌تواند جریان حمایتی اشتباه نهادهای مربوطه باشد. در اصفهان حمایت‌های خوبی از موسیقی انجام می‌شود اما جریان این حمایت‌ها در مسیر درستی قرار ندارد.

حیدری درباره موانع موجود و عدم حمایت‌ها گفت: پس از مطالعات ابتدایی و تنظیم پروپوزال، این طرح به بسیاری از نهادها ارائه شد و تقریباً هیچ گونه حمایتی انجام نشد و این پروژه به صورت کاملاً شخصی و با تلاش همکاران فعال در ارکستر در حال انجام است. امیدوارم نتایج این کار به نحوی مؤثر باشد که مسئولان فرهنگی اصفهان متقاعد به حمایت از این ارکستر و این قبیل فعالیت‌ها شوند.

همچنین سعید مزدک یکی از اساتید موسیقی در اصفهان با اشاره به حضور جوانان در این ارکستر به ایسنا گفت: بسیار خرسندم از این موضوع که در حال حاضر تعداد زیادی از نوازندگان جوان در این ارکستر و سایر گروه‌ها به فعالیت جدی موسیقی مشغول هستند. یکی از مهمترین دلایل همکاری با این ارکستر انتقال تجربیات به نسل‌های جدید است؛ البته این یک جریان دوطرفه است و بنده نیز از دانش و مهارت نوازندگان جدید ارکستر نکته آموخته‌ام و این روند کماکان ادامه دارد. در هر حال زیبایی موسیقی و هنر، انتقال احساس دانش و تجربیات به یکدیگر است.

وی درباره تأثیر این ارکستر در موسیقی اصفهان تصریح کرد: قطعاً اجرای چنین پروژه‌های تأثیرات مثبت به همراه خواهد داشت. مهمترین دستاورد چنین ارکسترهایی انتقال تجربیات و دانش موسیقایی بین نسل‌هاست و به طور طبیعی گسترش چنین فعالیت‌هایی در نوازندگان به خصوص جوانان ایجاد انگیزه خواهد کرد.

در ادامه مرتضی قاسمی یکی از نوازندگان پیشکسوت، با توجه به تأثیر این ارکستر در موسیقی اصفهان اظهار کرد: در این فضای موسیقایی که به ده‌ها دلیل، موسیقی فاخر و شعر تأثیرگذار کمتر اجرا و شنیده می‌شود و تنزل سلیقه شنوندگان به تبع آن کاملاً مشهود است، اجرای این نوع موسیقی حتماً در رشد کیفی شنوندگان و رشد موسیقایی جامعه که رشد شعور و فرهنگ را در پی خواهد داشت نیاز جامعه بوده و رسالت همه کسانی است که می‌توانند در این مهم اثرگذار باشند.

وی با بیان اینکه ارگان‌ها و نهادهای دولتی باید زیرساخت‌های لازم را فراهم سازند، خاطرنشان کرد: ارگان‌ها و نهادهای دولتی نیز باید این نوع فعالیت‌های علمی و عملی مؤثر را درک کرده و با بسترسازی‌های اندیشمندانه به رشد و نشاط عالمانه جامعه و فرهنگ کشور کمک کنند.

به گزارش ایسنا، ارکستر فیلارمونیک سازهای ملی اصفهان به آهنگسازی استاد مجید درخشانی، سرپرستی امین حیدری و خوانندگی مجتبی عسگری و وحید تاج در تاریخ دهم اسفند ماه در دو سانس در تالار کوثر به اجرای برنامه خواهد پرداخت. این ارکستر متشکل از سه نسل از هنرمندان و نوازندگان اصفهان است و تنی چند از اساتید کشور نیز با این ارکستر همکاری می‌کنند.

مشاهده
صفحه 1 از 1